Στίχος που μας δίνει απρόσμενη γροθιά στο στομάχι, ήχος στον οποίο έχει επέμβει πραγματικός παραγωγός, ο Φοίβος Δεληβοριάς σε μεγάλη φόρμα, μάς παραδίδει έναν από τους ύμνους των '10s. 

Πες μου αλήθεια αν το μέρος αυτό υπήρξε
ή εγώ το φαντάστηκα;
Κάποιοι λένε πως η μνήμη είναι όλη μια απάτη
κι εγώ μέσα της πιάστηκα

Πες μου αλήθεια αν το σπίτι αυτό
ήταν πάντα χαμηλό και στενάχωρο
Στο μικρό σαλονάκι περιμένω το λύκο
να φυσήξει το άχυρο

Πες μου αλήθεια αν αυτή η μουσική
ήταν πάντα μπουζούκια κλαψιάρικα
Στο παλιό μου πικάπ μένει μέσα ένα ζώο
που μασάει χιλιάρικα

Πες μου αλήθεια αν αυτός ο μπακάλης απέναντι
ήταν πάντα μισάνθρωπος
Ούτε μέρα δεν πρόλαβε να ζήσει
στο καπό του αμαξιού ο χιονάνθρωπος

Πες μου αλήθεια αν στους Άγιους Πάντες
εψάλη ποτέ ο Ακάθιστος
Στην μπανιέρα μου ένας μικρόσωμος πόνος
περιμένει αβάφτιστος

Πες μου αλήθεια αν αυτό το τραγούδι θα φτάσει
στο κορίτσι που αγάπησα
Τ’ όνομά της ακόμα είναι γραμμένο στο κουδούνι
μα εγώ δεν το πάτησα